-بالاتر از ساقی" چاه برفی وجود دارد که همه ساله برفهای زمستان وارد آن میشود ومردم عبدوئی وتوریستها در تابستان از برفهای ذخیره شده استفاده میکنند

 اما در گذشته اهالی عبدوئی در تابستان برفها را با الاغ وقاطر به کازرون می اوردند وبه فروش میرساندند 

.از نکات قابل توجه این مناطق آبهای بسیار سرد وخنک میباشد

-اسامی سرحدهای عبدوئی به ترتیب دوری از عبدوئی وچشمه های آن

۱-دره (پاریو)     ۲-پای اب (اسم چشمه :آب شیخی )۳ -کمسوز (اسم چشمه :آب دلنی)۴-ساقی ((چشمه:آب کله برت )۵- سرحد (چشمه :آب بهریدک وآب دره چنار )

مرحوم محمد نوروزی در دی ماه ۵۹ در روستای عبدوئی از توابع شهرستان کازرون دیده به جهان گشود

پس از دوران طفولیت وارد مقطع ابتدائی شد ودر این دوران نفراول مدرسه ودر راهنمایی هم همینطور ودر دبیرستان شهید بهشتی روستای  کلانی جز ۳نفر اول بود پس از اخذ دیپلم بلافاصله به سربازی رفت تا پس از دوران مقدس سربازی وارد دانشگاه شود اما چند ماه پس از خدمت در تاریخ ۳/۸/۷۹در حالی که بیمار وناتوان بود به منزل برگشت وآن جوان رعنای ۸۰/۱متری و۸۰ کیلویی به یک انسان لاغر وناتوان تبدیل شده بود پس از دیدن این وضع بلافاصله برادرم را به بیمارستان ولی عصرکازرون بردم تا اینکه در غروب روز پنج شنبه مورخه ۵/۸/۷۹ساعت۶مصادف با مبعث حضرت محمد ناگهان آهی کشید وخاموش شد

(خدایا به حق مظلومیت فاطمه زهرا هیچ برادر وخواهر جوانی را از خانواده ها نگیر چون ما تجربه کردیم خیلی سخته )

علت مرگ داداشم: سختی وزحمت دوران آموزشی وپاره شدن غده پانکراس به قول دکترا

دیروز هم مورخه ۴/۷/۸۹درپادگان احمد بن موسی شیراز همزمان با روز سرباز مارا هم دعوت کردند وجوایزی هم به پدرم اهدا کردند

برای شادی روح تمامی اموات خودتان وبنده حقیر اجماعا صلوات

روحش شاد ویادش گرامی

 اوچندین باربه روستای عبدوئی آمد وپس از دیدار با کدخدای وقت (محمد تقی عظیمی)به یادگیری زبان عبدوئی پرداخت ونیمی از زبان عبدوئی را یادداشت کرد وبا خود به شیراز برد ودر سایت ها ووبلاگها اسم این روستا وزبان آنرا یادداشت کرد که هنوز هم به محض یادداشت اسم عبدوئی در گوگل بلافاصله اسم صفار مقدم می آید ودیگر زحماتش ..

امااودر تاریخ 14/ 7/ 1362 را هی منطقه عملیاتی جنوب می شود و از آنجا به «مریوان» می رودو پس از ساعتها پرواز در مناطق عملیاتی و گرفتار شدن به توفان ،ارتباط او با مراکز قطع و دیگر خبری از او نمی شود .
یگان هوانیروز و یگانهای در گیر در منطقه از او اطلاعی به دست نمی آورند و وضعیت او و همراهانش در هاله ای از ابهام می ماند .
همسر او به همراه فرزندانش چشم به راه این عزیز می دوزند و برای دیدن دوباره ی او ،ساعت ها و روز ها و هفته ها و ماه ها و سال ها را پشت سر می گذارند .

در تاریخ 15/ 3/ 1370 پیکر مطهر این قهرمان ملی با تلاش رزمندگان جستجوی مفقودین کشف می شود وبه «مشهدمقدس»منتقل می گردد.همسرش این مطالب را به هیچ وجه باور نمی کند و به آنها می گوید با لا خره« احمد» باز خواهد گشت و در نهایت استخوان های به جا ما نده را در گلزار شهدا ی« مشهد» دفن می کند.

روحش شاد ویادش گرامی